پیش از آغاز هر کاری توجه به یک نکته مهم ضروری است که اگر این نکته مورد غفلت قرار بگیرد، هر کاری بی نتیجه است! و آن «توحیدِ من» است. توحید صرفاً یک فلسفه نیست. بلکه کاربردی ترین مفهومی است که می تواند تمام معضلات بشر را حل کند! البته وقتی که با تعریفِ درست مورد استفاده قرار بگیرد. نه تعاریف من درآوردی!

«توحیدِ من» یعنی یک من بیشتر وجود ندارد. پس ما همه یکی هستیم در نتیجه «تو خودمی»! وقتی تو، خودم هستی، خود به خود حتماً به تو خوبی خواهم کرد و حتماً به تو بدی نخواهم کرد. و این آغاز یک زندگی بهشتی است! ما این مفهوم را در این عبارت خلاصه کرده ایم و آن را شعار خودمان قرار داده ایم: «توحیدِ من، یگانگی ما، تو خودمی».

و بالعکس «شرکِ من» یعنی اعتقاد به وجود من های متعدد جدا از خدا. یعنی «من منم، تو تویی، و خدا خداست!». وقتی من «من» هستم، یعنی من بهترم و حق دارم که همه چیز را برای همیشه داشته باشم و برای رسیدن به این خواسته اگر لازم باشد تو را حذف خواهم کرد! و این همان تفکر رایج در جهان است! که باعث همه خرابی ها و خسارت هاست.

همه ما انسان ها «منِ الهی» هستیم و منِ الهی همیشه سالم است! پس چرا ما بیمار می شویم؟! چون من الهی‌مان را فراموش کرده ایم و به همین علت روز به روز بیشتر از قبل، از سلامتی دور شده ایم. ما باید از جاده «توحیدِ من» به سلامتی مان برگردیم.

انسان ها همیشه خواهان سلامتی کامل بوده اند و «سلامتی» مفهوم وسیعی دارد. پایین ترین مرتبه آن سلامتی جسمی است و بعد سلامت روحی و شخصیتی و… ما معتقدیم تنها راه رسیدن به سلامتی در هر مرتبه ای، «توحیدِ من» است. اگر با این نگاه مخالف یا موافقید ما را دنبال کنید…