راهی برای رسیدن به آرزوها...

یک شنبه, 25 آذر 1397 | -2 | 634

بسم الله الرحمن الرحیم.

با توجه به این که این مجلس به مناسبت میلاد امام حسن عسکری(ع) برگزار شده است، به نظرم رسید حدیثی از ایشان را بیان کنم که إن‌شاء الله بتوانیم بیشترین بهره‌مندی را از این ساعات داشته باشیم.

در تفسیر امام حسن عسکری است که - از پدرانشان تا برسد به پیغمبر اکرم(ص)- فرمودند: خدای سبحان می‌فرماید: ای بندگان من، هر کس که خواسته‌ای از شما داشته باشد و از شما به حق آن کسانی که دوست‌شان دارید طلب کند، درخواستش را اجابت می‌گویید. پس بدانید و آگاه باشید که محبوب‌ترین بندگانم و گرامی‌ترین آنها نزد من محمد و علی، دوست و ولیّ من هستند. پس هر کس که حاجتی از من داشته باشد باید که توسط آنها به من متوسل شود. به درستی که من خواسته‌ی درخواست کننده‌ای را که توسط آنها و فرزندان پاکشان از من درخواست کند رد نمی‌کنم. پس به درستی که من دعایش را رد نمی‌کنم. و چگونه رد کنم دعای کسی را که از من به حق حبیبم و برگزیده‌ام و ولیّم و حجّتم و روحم و نورم و نشانه‌ام و بابم و رحمتم و وجهم و نعمتم درخواست کرده؟ بدانید که من اینها را از نور عظمت خودم خلق کردم و اینها را اهل کرامت خودم و اهل ولایت خودم قرار دادم. پس هر کس از من به واسطه آنها (اهل بیت علیهم السلام) درخواست کند در حالی که به حق و مقام‌شان آگاه است اجابت او بر من واجب است و انجام این کار حقی است بر من. {1}

خداوند دارد خطاب به همه بندگانش می فرماید: «...فَمَنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ...»! به همه‌ بنی آدم می‌فرماید هرکس حاجتی دارد و می‌خواهد از طریق کسی که من دوستش دارم این حاجت را مطرح کند تا من به اعتبار او حاجتش را برآورده کنم، بداند که محمد(ص) و علی(ع) و اهل بیتشان(ع) کسانی هستند که من دوستشان دارم. «...فَلْيَتَوَسَّلْ إِلَيَّ بِهِمَا...»؛ پس لازم و واجب است که به وسیله‌ این دو به من توسل بجویند. در ادامه با تأکید می فرماید: من هرگز رد نمی‌کنم درخواستِ کسی که به واسطه‌ی این دو و عترت طیبه شان از من درخواست کند. دو بار این را مطرح می کند.

حالا ما در جمع مؤمنین نشسته ایم. بزرگ و کوچک، پیر و جوان، زن و مرد... آیا اینها هیچ حاجتی ندارند؟ هیچ خواسته‌ای در ذهن شان نیست؟ در این روایت به ما می‌گویند وقتی حاجت دارید، اگر بگویید خدایا به محمد(ص) و علی(ع) و به اهل بیتشان(ع) این خواسته‌ من را برآورده کن اجابت می شود. مسئله اینجاست که من حاجت دارم امّا ایمان ندارم! ایمان ندارم که اگر به خدا بگویم به حق محمد(ص) و علی(ع) حاجت من را برآورده کن، برآورده می کند!

خداوند یک امکانی به همه‌ بشر از آدم تا خاتم داده و فرموده است هر کس هر حاجتی دارد، اگر محمد(ص) و علی(ع) و اهل بیتشان را واسطه کند، «...فَإِنِّي لَا أَرُدُّ دُعَاءَهُ...»؛ من هرگز دعای او را رد نمی‌کنم! «وَ كَيْفَ أَرُدُّ دُعَاءَ مَنْ سَأَلَنِي بِحَبِيبِي وَ صَفْوَتِي وَ وَلِيِّي وَ حُجَّتِي وَ رُوحِي وَ نُورِي وَ آيَتِي وَ بَابِي وَ رَحْمَتِي وَ وَجْهِي وَ نِعْمَتِي»؟! چطور ممکن است که من رد کنم دعاء کسی که حبیبم را واسطه کرده است؟

آدم عاقل! خودت نگاه کن. وقتی تو کسی را خیلی دوست داری، به طوری که او حبیب توست، منتخب توست، ولیّ و حجت و روح و نور و رحمت و صورت توست، یعنی همه چیز توست؛ بعد یک نفر که از تو درخواستی دارد، تو را به جان او قسم می دهد؛ تو چه کار می‌کنی؟ ممکن است کسی بگوید برایم مهم نیست. خب این اصلاً انسان نیست! بی رحم است؛ رحمت سرش نمی‌شود. خدا می‌گوید: «...فَإِنِّي لَا أَرُدُّ دُعَاءَهُ...»؛ من اصلاً دعای او را رد نمی‌کنم. روح این حدیث، سیاق این حدیث، برای این است که می‌خواهد به من و تو اطمینان بدهد. می‌خواهد بگوید مگر می‌شود که تو خدا را به پیغمبر (ص) و آل او قسم بدهی و حاجت بخواهی و خدا حاجتت را روا نکند؟! مگر می‌شود؟ می‌خواهد به ما القاءکند که این امر محال است، محال است، محال است!

اگر در خواست کردیم و نشد علتش چیست؟ علتش این است که باور نداریم. بعضی می‌گویند حالا یک بار بگوییم، ببینیم چطور می‌شود. این باور نیست! وقتی تو باور داشته باشی که اگر خدا را به اینها قسم بدهی، اجابت می‌کند، مگر می شود خدا اجابت نکند؟ این مسئله بر می‌گردد به «خوش‌گمان بودن یا بدگمان بودن به خداوند»؛ خوش گمانی می رسد به اعتماد، و بعد می شود «باور»؛ اگر اطمینان داشته باشم و به خدا بگویم، می‌دهد؛ تا چه رسد به این که خدا را به پیغبرش قسم بدهم!

در روایات آمده است که اگر تو به سنگ هم حسن ظن داشته باشی، تحقق خواسته‌ات از دل سنگ هم ممکن است! بعد از حجرالاسود صحبت به میان می آید. روایاتی داریم که اثر حسن ظنّ و اعتماد را بیان می‌کند. در دوران کفر و جاهلیت، مردم سنگ و چوب را به عنوان خدا می‌پرستیدند یا همین الآن در هند گاو می پرستند؛ حاجت هم می‌گیرند! روایات ما می‌گوید ممکن است یک کسی به سنگ تمسک و توسل پیدا کند و حاجت بگیرد؛ ولی می‌گوید این سنگ نیست که حاجتش را می‌دهد؛ خداست. او خیال می‌کند که این سنگ خداست! ولی این که خدا نیست. خدا الله است. مسئله «گمان» است.

حالا یک آدم هایی به سنگ اعتماد و گمان خیر داشته باشند و گاهی حاجت هم بگیرند؛ ولی ما به خداوند اعتماد نداشته باشیم؟! این دسته احادیث، دارد اهمیت «باور» را بیان می‌کند. می‌خواهد به ما اینطور القا کند که مگر می‌شود تو به خدا بگویی و به تو گوش ندهد؟! بله. یک موقعی می شود که خدا گوشش را می‌بندد و دلش نمی‌خواهد صدای تو را بشنود! کِی؟ زمانی که تو گناهی کردی؛ می‌گوید برو اصلاً نمی‌خواهم تو را ببینم یا صدایت را بشنوم. ممکن است تو یک درخواستی کنی و خدا نخواهد بشنود و اجابت کند. امّا خدا، پیغمبر(ص) و علی(ع) و اهل البیت(ع) را برای چه زمانی قرار داده است؟ برای همان روزی که آنقدر گناهکاری که مطمئنی وقتی حرف بزنی، خدا نمی خواهد تو را ببیند و اجابت کند.

روایت می‌گوید مگر ممکن است که خداوند یک حبیب، یک صفوه، یک ولیّ، یک حجت اینجا قرار داده باشد و شما خدا را به او قسم بدهی و خدا اجابت نکند؟ تو می‌گویی خدایا به محمد (ص)، خدایا به علی(ع)، خدایا به فاطمه(س). مگر ممکن است که اجابت نکند؟ این روایت می‌خواهد به ما بفهماند که محال است اجابت نشود. از این دست روایات زیاد است که ما را به اهل البیت و اهمیت ایشان متوجه می کند.

آدم و حوّا به خاطر گناهی که کردند، مأیوس بودند و هرکاری می‌کردند از بالا هیچ نظری به ایشان نمی شد. قرآن می گوید خدا به آنها الهام کرد و اسماء را یاد داد. و فرمود  به وسیله‌ی اسماء متوسل بشوید. در حقیقت خدا اسماء اهل البیت(ع) را به آنها یاد داد و فرمود که به واسطه اینها توبه کنید. بعد خداوند توبه شان را پذیرفت.

خداوند برای سعادت بشر، اهل البیت(ع) را قرار داده و اینها را معرفی کرده است. این خیلی مهم است که هر انسانی بداند یک چنین  سرمایه‌ای دارد! یک گنجینه‌ای دارد که اگر به آن همیشه توجه داشته باشد، هم خیرها را به خودش جذب می‌کند و هم شرّها را از خودش دور می‌کند و اگر بدی هم کرده باشد، به اعتبار آنها، خدا چشم‌پوشی می‌کند. اگر همه اهل زمین، اروپایی ها و آمریکایی ها می‌دانستند که پدرشان آدم و مادرشان حوّا، به وسیله اهل البیت (ع) نجات پیدا کردند، بی محابا بدون هیچ تأمل و تردیدی گرایش پیدا می‌کنند. إن‌شاءالله یک روز همه اهل زمین با هدایت الهی متوجه این حقیقت می شوند.

همه‌ی گناه کاران عالم، همه‌ی بنی آدم، که به علت گناهان عظیم و سنگین مورد توجه خدا نیستند، باید بدانند که با توسل به محمد (ص) و آل محمد، ممکن نیست که خداوند آنها را رد کند. ان شاء الله در آخر الزمان رحمت و مغفرت خداوند همه‌ زمین و زمان و اهل زمین را شامل می‌شود. چرا؟ علتش این است که اینها به محمد و آل محمد معرفت پیدا می کنند و خداوند را به محمد و آل محمد می‌خوانند. خداوند هم رحمت واسعه‌ی خودش را بر همه می‌پوشاند و همه‌ی زمین پر از نور ایمان و پر از رحمت الهی می‌شود و همه‌ی انسان‌ها مغفور قرار می‌گیرند.

می‌فرماید: «...أَلَا وَ إِنِّي خَلَقْتُهُمْ مِنْ نُورِ عَظَمَتِي...»؛ بدانید که من اینها را از نور عظمت خودم خلق کردم. «...وَ جَعَلْتُهُمْ أَهْلَ كَرَامَتِي وَ وَلَايَتِي...»؛ و اینها را اهل کرامت خودم و اهل ولایت خودم قرار دادم. «...فَمَنْ سَأَلَنِي بِهِمْ عَارِفاً بِحَقِّهِمْ وَ مَقَامِهِمْ أُوجِبَتْ لَهُ مِنِّي الْإِجَابَةُ...»؛ پس هرکس که به وسیله‌ی اینها از من درخواست کند، در حالی که حق و مقام اینها را می‌شناسد، از طرف من حاجتش اجابت می‌شود. «...وَ كَانَ ذَلِكَ حَقّاً عَلَيَّ»؛ خدا می گوید این حقی بر من است. خدا علیه خودش حق قرار داده است!  که اگر کسی حق و مقام ایشان را بشناسد و بگوید «خدایا از تو در خواست می‌کنم که به حقیقت اهل البیت(ع) و مقام ایشان در نزد خودت حاجت من را برآورده کنی» حاجتش را برآورده کند. می‌فرماید من این را حق شما علیه خودم قرار دادم و حق دارید که با حال معرفت به حق و مقام اهل البیت(ع) از من درخواست کنید؛ پس اگر اجابت نکنم، من به حق شما وفا نکرده‌ام!

چقدر این حرف مهم است؟ دارند به من وشما که حاجت داریم، راه نشان می‌دهند که اگر با معرفت به حق و مقام اهل البیت از خدا سوال کنی، خداوند بر خودش واجب کرده که عطا کند. حق شماست که خداوند اجابتتان کند و اگر اجابت نکند خدا به حق شما توجه نکرده است. خدا هم که این طور نیست (که به حق توجه نکند). این فقط یک اشاره‌ای بود و خواستیم عرض کنیم که چقدر خداوند به ما تفضل کرده است. البته توجه به این نکته هم مهم است که خواندن خدا به اینها واجب و خواندن خدا به غیر اینها حرام است!

امام باقر علیه السلام فرمود: «مَنْ دَعَا اللهَ بِنا أفْلَحَ، وَ مَنْ دَعاهُ بِغَیْرِنا هَلَكَ وَ اسْتَهْلَكَ»؛{2}هرکس خدا را به واسطه‌ی ما بخواند، محقق و موفق می‌شود و به نتیجه می‌رسد و هرکس خدا را به غیر ما بخواند هلاک می‌شود و هلاک می‌کند؛ بدبخت و بی‌چاره می شود.

در روایت دیگری از امام حسن عسکری آمده است: خداوند به آدم فرمود: تو با خوردن از درخت ممنوعه مرا نافرمانی کردی. «فَعَظِّمْنِي»؛ پس مرا بزرگ بشمار! آن وقتی که عصیان کردی، من را کوچک کردی، حالا جبران کن. یعنی من بزرگم، تو باید امرم را اطاعت می‌کردی اما نکردی و آن را سبک و کوچک گرفتی. حالا برای جبران «...فَعَظِّمْنِي بِالتَّوَاضُعِ لِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»؛ می‌فرماید من را تعظیم کن. چگونه؟ با تواضع کردن برای محمد(ص) و آل محمد خودت را نزد من کوچک کن و این طور من را تعظیم کن و بزرگ بدار. اگر این کار را بکنی، به کل فلاح و رستگاری و شکوفایی دست پیدا می‌کنی و بدبختی و ذلت و بیچارگی کاملاً از تو زائل می‌شود. «فَادْعُنِي بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ لِذَلِكَ فَدَعَاهُ بِهِمْ فَأَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ»؛ به وسیله محمد و اهل طیبینش، من را بخوان. حضرت آدم هم همین کار را کرد و به کل رستگاری، به کل شکوفایی و خوشبختی نائل شد.{3}

همه‌ی اولیاء خدا اگر از شری دور شدند و اگر به خیری رسیدند، به اعتبار ایمانشان و تعظیمشان برای محمد و آل محمد علیهم‌السلام بود. از امام علی النّقی حدیثی هست که فرمودند: «إِنَّمَا اِتَّخَذَ اَللّهُ  عَزَّ وَ جَلَّ إِبْراهِيمَ خَلِيلاً  لِكَثْرَةِ صَلاَتِهِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ»{4} خداوند حضرت ابراهیم را خلیلِ خودش قرار داد؛ چرا؟ به علت کثرت صلواتشان بر پیغمبر(ص) و آل طاهرینشان. یعنی ارزش همه‌ی اولیاء خدا به به شناخت و به ارتباط و به توسلشان به پیغمبر و اهل بیت ایشان بوده است.

هر انسانی که در تاریخ بشر خوشبخت و بهره‌مند و موفق شده، رشد کرده و مورد ستایش خداوند قرار گرفته است، علتش این بوده که با محمد(ص) و آل محمد آشنا شده و قدردان وجود مبارک و مقدس آنها شده است. به نحوی که آنچنان آنها را با عظمت و در نزد خداوند محبوب دانسته که اگر به خطا و گناهی هم آلوده شده، این شناخت و معرفتی که از آنها از طریق هدایت خداوند به دست آورده، باعث شده که با توسل به آنها نه تنها از گناهان و مشکل‌ها و بیچارگی‌ها مصون شود و از آثار بدشان مبرا شود و نجات پیدا کند، بلکه به خیرها هم نائل شود.

 إن‌شاء الله خداوند تبارک و تعالی ما را با حقیقت توحید یعنی با حقیقت عظمت اهل بیت عصمت و طهارت آشنا کند به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.

استاد سعید عبداللهی- 1393/11/8

 

این متن خلاصه ای از فایل صوتی سخنرانی جناب حجت الاسلام و المسلمین سعید عبداللّهی به مناسبت میلاد امام حسن عسکری (ع)است. پیشاپیش از هر گونه مغایرت احتمالی متن با محتوای سخنرانی که ناشی از حجم زیاد مطالب بوده عذرخواهی می نماییم.

منابع

{1} اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ اَلْعَسْكَرِيُّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي تَفْسِيرِهِ عَنْ آبَائِهِ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ يَقُولُ عِبَادِي مَنْ كَانَتْ لَهُ إِلَيْكُمْ حَاجَةٌ فَسَأَلَكُمْ بِمَنْ تُحِبُّونَ أَجَبْتُمْ دُعَاءَهُ أَلاَ فَاعْلَمُوا أَنَّ أَحَبَّ عِبَادِي إِلَيَّ وَ أَكْرَمَهُمْ لَدَيَّ مُحَمَّدٌ وَ عَلِيٌّ حَبِيبِي وَ وَلِيِّي فَمَنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ إِلَيَّ فَلْيَتَوَسَّلْ إِلَيَّ بِهِمَا فَإِنِّي لاَ أَرُدُّ سُؤَالَ سَائِلٍ يَسْأَلُنِي بِهِمَا وَ بِالطَّيِّبِينَ مِنْ عِتْرَتِهِمَا فَمَنْ سَأَلَنِي بِهِمْ فَإِنِّي لاَ أَرُدُّ دُعَاءَهُ وَ كَيْفَ أَرُدُّ دُعَاءَ مَنْ سَأَلَنِي بِحَبِيبِي وَ صَفْوَتِي وَ وَلِيِّي وَ حُجَّتِي وَ رُوحِي وَ نُورِي وَ آيَتِي وَ بَابِي وَ رَحْمَتِي وَ وَجْهِي وَ نِعْمَتِي أَلاَ وَ إِنِّي خَلَقْتُهُمْ مِنْ نُورِ عَظَمَتِي وَ جَعَلْتُهُمْ أَهْلَ كَرَامَتِي وَ وَلاَيَتِي فَمَنْ سَأَلَنِي بِهِمْ عَارِفاً بِحَقِّهِمْ وَ مَقَامِهِمْ أُوجِبَتْ لَهُ مِنِّي اَلْإِجَابَةُ وَ كَانَ ذَلِكَ حَقّاً عَلَيَّ. (تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة , ج 7 , ص 102)

{2} بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏91 ؛ ص2.

{3} عَنِ اَلْعَسْكَرِيِّ عَنْ آبَائِهِ عَنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي حَدِيثٍ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ لآِدَمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ، أَنْتَ عَصَيْتَنِي بِأَكْلِ اَلشَّجَرَةِ فَعَظِّمْنِي بِالتَّوَاضُعِ لِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ تُفْلِحْ كُلَّ اَلْفَلاَحِ وَ زَالَتْ عَنْكَ وَصْمَةُ اَلزَّلَّةِ فَادْعُنِي بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلطَّيِّبِينَ لِذَلِكَ فَدَعَاهُ بِهِمْ فَأَفْلَحَ كُلَّ اَلْفَلاَحِ. (وسائل الشيعة ؛ ج‏7 ؛ ص102)

{4} علل الشرایع , ج 1 , ص 34

 

لطفاً نظر خود را بنویسید:
نام

ایمیل

نظر شما
نظرات مخاطبان : [ تعداد نظرات : 5 نظر ]

امیر طاها شفاعت ، 97/09/25 22:46

بسم الله الرحمن الرحیم متن رو نخوندم و هیچ کس هم مطمئنا حوصلش نمیشه بخونه متن خلی بلنده فقط دو قیقه طول میکشه که با حالت سریع رفتن به اخرش برسیم،اگر امکان داره کمترش کنید یا متن رو قسمت بندی کرده و بین صفحه های مختلف سایت تقسیم کنید. یاعلی

بینام ، 97/09/25 17:13

الحمدلله به وجود این استاد بزرگوار

یا مهدی عج ، 97/09/25 13:52

سلام علیکم خیلی عالی بود ممنون الهی بحق محمد ص و علی ع...

علی طاها شیرازی ، 97/09/25 13:29

بسیار خوب و عالی بنده حقیر را نیز از دعای خیرتان فراموش نکنید

کیمیا محبی ، 97/09/25 13:07

سلام. نکته اصلی در این موضوع، شناخت جایگاه ائمه با نگاه توحیدی هست. لطفا در این دسته معصوم شناسی سایت روی این موضوع بیشتر تمرکز کنید. ممنون